12-11-07

Chauffage

Hoewel ik een geëmancipeerde vrouw ben, wil dit nog niet zeggen dat ik zomaar alle 'mannen'klusjes doe in en rond het huis. Ik kan die dingen namelijk niet, en ik vertik ze te leren, want eens je iets kan, wordt er van je verwacht dat je het ook effectief doet. In die val trap ik niet, oh nee.

Zoals een groot politicus echter ooit zei: 'Principes zijn als scheten: je houdt ze zo lang mogelijk op, maar als het niet anders kan, laat je ze gaan.' Aangezien mijn liefste, hoewel behept met talloze kwaliteiten en best wel van goede wil, echt niet handig is, moet ik bovengenoemd principe willens nillens wel af en toe loslaten.

En zo kwam het dat ik deze middag voorzien van schroevendraaier en hamer onvervaard richting badkamer trok. Sinds het einde van de zomer hadden wij immers gemerkt dat de verwarming daar niet aansloeg. Tot nu toe hadden wij ons dan maar in de kou gedoucht, maar dat kon niet blijven duren. Een tijdje geleden had ik de loodgieter hieromtrent gebeld, en in een nogal overmoedige bui (en om een wekenlange wachttijd, 20 herinneringstelefoons en veel ergernis te vermijden) gevraagd of ik het probleem zelf niet kon oplossen, en zo ja, hoe. De uitleg klonk redelijk simpel, ik zag het nog wel zitten. Maar zoals zo vaak ten huize Virginia, werd de uitvoering van deze klus op de lange baan geschoven wegens veel andere drukke bezigheden en geen zin op momenten dat het wel had gekund. Tot vandaag dus.

 De instructies volgend, haalde ik de chauffageknop eraf. Daaronder zou ik een pinnetje aantreffen, dat hoogstwaarschijnlijk vast zat en waardoor de chauffage dus niet meer aansloeg. Ik moest wat tikjes tegen het pinnetje geven om het weer los te maken, en daarmee zou het opgelost zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Na enkele tikjes hoorde ik al water stromen. Hoera, dat ging vlot. Beneden de thermostaat wat hoger gezet om te zien of het ook effectief zou opwarmen, en jawel! Nu nog enkel de knop er weer opzetten. Hum, dat ging niet zo gemakkelijk. Rond de knop zat een soort ronde klem, die vastgeschroefd was met een vijsje. Ik draaide en duwde, maar wat ik ook probeerde, het lukte me niet de twee uiteinden weer aan elkaar vast te maken. Waardoor de knop er ook steeds weer afviel. Ondertussen werd het me letterlijk heet aan de vingers, want de chauffage was intussen al goed aan het branden.

Ik besloot het systematisch aan te pakken, haalde alles er weer af en bestudeerde de onderdelen nauwkeurig. Hé, langs de ene kant van de klem zat een beetje verf. Dezelfde verf als waarmee ik de chauffage een tijd geleden geschilderd had. Logischerwijze moest die kant dus tegen de radiator zitten, het omgekeerde van wat ik al de hele tijd had geprobeerd. Aha, en de gaatjes in de klem waren ook niet gelijk: het ene was vlak, het andere lag een stuk dieper, zodat de vijs er dieper ingedraaid kon worden. Ik zette de klem er omgekeerd weer op, begon te vijzen en - tadaa! - het lukte! De verwarming is gemaakt!

 chauffage

Warme stortbaden zullen voortaan weer ons deel zijn.

Verder heb ik vandaag nog: boodschappen gedaan, gekookt, afgewassen, twee lampen vervangen, lusters afgestoft, gestofzuigd (5x), schoenen gepoetst, popcorn gemaakt en een quiche gebakken. Dit alles met twee kinderen in huis, wegens geen school vandaag. Voorwaar geen slecht begin als halve huisvrouw. Sien en Maria zouden trots zijn.

 

17:51 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: badkamer, huishouden |  Facebook |

12-08-07

Klein mirakel

In februari, 8 maanden na het begin der werkzaamheden, was onze badkamer eindelijk af. Op een paar kleinigheden na: een klemmende deur, een ontbrekende handdoekdrager, de tandenborstel- en zeepbakhouders die niet geplaatst waren. Na nog maar eens verschillende telefoontjes en enkele weken wachten, kwam ook dat in orde, jawel. Nog 1 klein foutje: de handdoekdrager was van een ander model dan de rest van de badkameraccessoires. Nu zijn wij geen moeilijke mensen, maar voor die ene keer dat wij onze badkamer vernieuwen, wou ik toch dat alles perfect in orde was. Nog maar eens getelefoneerd met de loodgieter dus. Na nog wat discussie, waarbij hij stelde dat we dàt model besteld hadden, en dat het mijn woord tegen dat van de leverancier was, bond hij uiteindelijk toch in en beloofde het in orde te brengen.

De weken en maanden gingen voorbij, na nog 1 herinneringstelefoontje werd ik het beu en gaf er min of meer de brui aan. Het zou wel ooit eens in orde komen zeker? Bovendien had ik het druk met zoveel andere dingen, zodat het hele handdoekrek een beetje uit mijn gedachten ging.

Gisteren, bij het tandenpoetsen, deed ik dan plots een verrassende ontdekking: de foute handdoekdrager was vervangen door de juiste! Wanneer precies weet ik niet, maar blijkbaar is de loodgieter, die nog steeds onze huissleutel heeft, onlangs dan toch zijn fout komen rechtzetten. De wegen van een stielman zijn waarlijk ondoorgrondelijk!

En dan nu nog onze sleutel recupereren. Tegen nieuwjaar of zo; moet lukken.

 

19:52 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: badkamer |  Facebook |

17-06-07

Creatief met badkamer

Klussen met kinderen in de buurt is onbegonnen werk, dat zal menig ouder u beamen. Omdat wij niet zo vaak thuis zijn, en nog minder allebei tegelijk thuis, waarbij een van ons beiden de kinderen kan opvangen/entertainen/in bedwang houden, worden karweien allerhande nogal dikwijls op de lange baan geschoven. Maar kijk, deze voormiddag waren we allemaal thuis en stond er bovendien niets geprogrammeerd. Bijna een jaar na het allereerste begin van de werken, is onze douchekamer dan toch eindelijk volledig afgewerkt.
badkamer1  
badkamer2  
badkamer.3
 
badkamer4

 

badkamer5

 

badkamer6

 

 

 

Jaja, ik heb me zowaar gewaagd aan het 'tamponeren' van sjablonen! En let vooral op de chambrangs: assorti met het Asterix-tegelmotief. Ik ben content van mezelf, effenaf.

 

 

14:54 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: badkamer |  Facebook |

03-02-07

Het Plan

Het Plan voor vandaag was als volgt:

 

-         De kindjes zouden, moe van het Lichtfeest en van het langer opblijven, tot ongeveer 8 uur slapen. Voor alle veiligheid had ik bij Grote Broer dezelfde truuk toegepast als vorige week; er zou ‘s namiddags namelijk een vriendje komen spelen, dus hoe langer hij sliep, hoe vlugger het namiddag zou zijn.

-         Sweety Darling zou dan met de kindjes opstaan (mijn uitslaapdag) en bij de bakker om lekkere ontbijtkoeken gaan.

-         Ik zou opstaan rond 9 uur, helemaal uitgerust na een verkwikkende nacht en helemaal klaar om erin te vliegen.

-         In de voormiddag zou ik om een lamp voor de nieuwe badkamer rijden, aangezien de elektricien om 15u. zou langskomen. Ik zou ook gordijnen gaan bestellen. Ondertussen zou Sweety Darling het eten maken en met de jongens spelen.

-         Na het middageten zou Kleine Broer gaan slapen, en terwijl Grote Broer met vriendje R. speelde, zouden wij de badkamer kuisen, kasten van plaats veranderen en herorganiseren, de kasten op de badkamer vullen, en nog wat andere huishoudelijke klussen.

-         Na het dutje van Kleine Broer, zouden we nog wat buiten spelen, en dan om 18u. naar het verjaardagsfeestje van Schoonzusje gaan.

-         ’s Avonds zouden we moe maar innig tevreden met onze pico bello badkamer uitrusten van een geslaagde werkdag.

 

Dat was dus het Plan.

 

De realiteit verliep als volgt:

 

-         Ik kroop, rekenend op een lange en ononderbroken nachtrust, rond 1u. in mijn bed.

-         Om 1.30u. werd Kleine Broer roepend wakker. Troostpogingen door Sweety Darling haalden niets uit. Na ongeveer een half uur wenen en roepen, en nadat ik er ‘een beetje bij gelegen’ had, viel hij toch weer in slaap.

-         Om 6.15u. werden we besprongen door Grote Broer: ‘Hoe laat is het?! Hoe lang duurt het nog voor R. komt?!’ Wij stuurden hem terug naar zijn bedje, maar het was al te laat: Kleine Broer was ook wakker. Sweety Darling staat kermend op en neemt hen mee naar beneden. Ik steek mijn oordoppen in.

-         Sweety Darling overleeft het ochtendgeweld (amper) op sloten koffie; hij vindt niet de energie om naar de bakker te gaan.

-         Ik sta op om half 10, nog steeds moe.

-         Om 10u. telefoon: Myriam, de mama van R., vraagt of iemand met haar naar het ziekenhuis kan rijden. Haar jongste is uit zijn stoel op de grond gevallen, heeft moeten overgeven, en haar man is niet thuis. Sweety Darling neemt de auto en vertrekt.

-         Zonder auto kan ik mijn geplande boodschappen niet doen. Ik begin dan maar aan de reorganisatie van de kasten. Sweety Darling vloekt als hij weer thuiskomt en de chaos ziet. Samen sleuren we nog een enorme ladenkast met spiegel naar beneden.

-         Na het eten gaan Sweety Darling en Kleine Broer slapen. Ik trek met Grote Broer richting gordijnen- en lampenwinkel. We bestellen gordijnen voor de speelkamer, en ik neem een stuk of 10 stalen mee voor de badkamer.

-         In de lampenwinkel heerst een nijpend gebrek aan personeel. Na een half uur kan iemand mij helpen. De lampen die ik op het oog had, zijn allemaal uit stock. Omdat de elektricien deze namiddag de lamp komt aansluiten, kan ik niet wachten op de nieuwe levering. Ik besluit dat de oude lamp er dan maar weer aan moet. Ondertussen heeft Grote Broer ei zo na een paar hele dure glazen lusters gebroken.

-         Ik passeer nog eens langs Blokker, waar ik mij te buiten ga aan opbergrekjes, manden en mandjes allerhande. Als we thuis komen, is de elektricien er al. Hij doet zijn ding, en zie, er was licht!

-         Ik ga verder met de kasten en kom tot de ontdekking dat Sweety Darling genoeg kousen heeft om een heel leger te voorzien. Uitgerokken slips en witte sokken vliegen onherroepelijk in De Zak. Intussen zijn Grote en Kleine Broer samen met vriendje R. bezig de schaarse nog resterende ordelijke plaatsen in ons huis aan te passen aan de rest. We laten ze maar begaan.

-         Ik stort mij ook op het verzorgingsmeubel, dat nog steeds in onze woonkamer prijkt. Na 6 jaar wil ik het onding er weg, maar daarvoor moet het uiteraard eerst geleegd worden. De chaos groeit nog verder aan.

-         Sweety Darling rijdt om mijn moeder, die immobiel is door haar gebroken pols. Ze bewondert onze badkamer, en dient me van advies over de keuze van gordijnen. Wonder boven wonder komen we overeen. Ik deel de beslissing mee aan Sweety Darling, voor wie alles allang goed is.

-         We proberen onszelf en de kinders nog enigszins te fatsoeneren, en vertrekken – met vertraging uiteraard – naar het feestje van Schoonzusje. Alwaar de jongens helemaal loos gingen, en wij eindelijk eens op het gemak konden zitten.

 

Tot zover het verschil tussen Plan en Realiteit.

Zoals alle ouders weten, is de eerste les die kinderen je leren: flexibiliteit. Daar werden we vandaag voor alle zekerheid nog eens goed aan herinnerd.

 

O ja, het Plan voor morgen is:

De kinderen slapen tot 8u, ik sta met hen op en ga naar de bakker. Sweety Darling gaat voetballen. Ik kuis de badkamer terwijl de jongens braaf op hun kamer spelen of tv kijken. ’s Namiddags trekken we er gezellig samen op uit voor wat quality-time. Moet lukken!

 

22:24 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, badkamer, huishouden |  Facebook |

02-02-07

Lichtfeest

Vandaag is het Lichtmis. Met het oudercomité hadden we besloten er een gezamenlijke uitstap van te maken, naar het Lichtfeest in het Huis van Alijn.

Er was kindertoneel, een vuurshow, warme chocomelk, en natuurlijk pannenkoeken.

Grote Broer genoot met volle teugen van het meespeeltheater door Jeuk. Zijn oogjes twinkelden, hij danste vol overgave mee, en riep 'Schotland is wél een echt land!', toen één van de acteurs het tegendeel beweerde. Kleine Broer was dan weer vooral onder de indruk van de vuurshow 'die mijnheer heeft het vuur opgegeten!', waar onze oudste een beetje bang van was. En allebei deden ze enthousiast mee met het muziekpakket; helaas waren ze niet bij de gelukkigen die een cadeautje kregen.

Het was een leuke avond, en bij onze thuiskomst ontdekten we nog een aangename verrassing: de badkamermeubels zijn geplaatst! Nu moet enkel nog de electricien langs komen (morgen), en ze is helemaal af. Wie had nu gedacht dat het uiteindelijk nog allemaal zo snel zou gaan!

22:57 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: badkamer, cultuur en zo, kinderen, uitstapjes |  Facebook |

19-01-07

Ode aan de Stielman

O sterke stielman, ik snap er niet veel van

Het is gewoon een wonder wat jij allemaal kan

Je breekt maar en je hakt maar, met hamers en met zagen

Je bouwt maar en je metst maar, zonder te versagen

 

Ons badkamer was veel te oud

Het water werd er te rap koud

En er zaten barsten in de vloer

De wasmachien, ik werd het zat

moest leeglopen langs het bad,

dat roze was; dat vonden wij niet stoer

 

O sterke stielman, ik snap er niet veel van

Het is gewoon een wonder wat jij allemaal kan

Je breekt maar en je hakt maar, met hamers en met zagen

Je bouwt maar en je metst maar, zonder te versagen

 

Na maanden wachten en veel gebel

- vraag en aanbod, weet je wel -

begint er nu schot in de zaak te komen

Een leiding hier, een leiding daar,

De tegels zijn ook bijna klaar,

Ze komt eraan: de bathroom van m’n dromen!

 

En als ze straks dan klaar zal zijn

wordt wassen echt wel heel erg fijn

met wat bubbels en met massa's schuim

De kindjes zullen lekker plonsen

met eendjes en met natuursponsen

waarna ik met plezier het puin weer ruim

 

O sterke stielman, ik snap er niet veel van

Het is gewoon een wonder wat jij allemaal kan

Je breekt maar en je hakt maar, met hamers en met zagen

Je bouwt maar en je metst maar, zonder te versagen

 

O stielman, mijnen beste vriend

Dit lied heb je nu wel verdiend

want je hebt echt prachtig werk geleverd

Je stond paraat voor dag en dauw

Je gaf ons raad, je nam het nauw

Je bent een ware held, nee niet gezeverd

 

Naar: Urbanus.

17:42 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: badkamer, poezie |  Facebook |

10-01-07

Ode aan de Binnenspeeltuin

Wanneer je huis lijkt op een stort

Vol met stof, gruis en puin

Ga dan gezellig op de hort

Trek samen naar de Binnenspeeltuin

 

De kinders leven zich er heerlijk uit

Jijzelf zit lekker op je gemak

Je twijfelt, maar neemt dan een fors besluit:

"Voor mij een koffie, met een stuk gebak."

 

Eindelijk tijd om de krant te lezen

De kinderen trekken hun plan

Meer hoeft een woensdag niet te wezen

Oh Binnenspeeltuin, ik ben je grootste fan!

20:40 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, badkamer, poezie |  Facebook |