27-11-08

Act now!

En nog eens in andere, en betere, woorden: De speech van Nic Balthasar.

Eerbiedwaardige verkozenen des volks, dank dat ik hier namens Friends of the Earth, niet enkel een film maar ook het woord tot u mag richten.

In het filmpje dat we u willen voorstellen, en dat we deze zomer in Oostende met meer dan 6.000 (!) geëngageerde acteurs opnamen, vraagt een klein meisje zich af hoe het komt dat zij al inziet welke klimatologische catastrofe er op ons afkomt, terwijl diegenen die voor ons zouden moeten zorgen - dat zijn jullie dus - nog geen enkel idee lijken te hebben van de ernst van de situatie. Is dat onwil? Hoe zou ik u daarvan kunnen betichten? Onkunde? Hoe zou ik u daarvan kunnen verdenken? Maar de vraag blijft wel pijnlijk onbeantwoord. Hoe komt het dat de toekomst van de planeet hier in deze eerbiedwaardige halfronden zo merkwaardig weinig op de agenda komt? Wat zal u vertellen aan uw kleinkinderen, wanneer die u ooit zullen vragen waar jullie hier precies mee bezig waren, in die tijd toen de planeet nog kon gered worden?

Want de inconveniënte waarheid waar we in dit filmpje dus nog eens mee komen aandragen is deze: we hebben nog tussen de 4 en de 10 jaar om tot drastische actie over te gaan. Helaas is dat niet de prietpraat van een would be Nostradamusje die u hier eens de les te komt spellen. Wel de pijnlijke conclusie van het IPCC (Intergovernemental Panel on Climate Change), door de VN in het leven geroepen, en vorig jaar nog - zoals elke organisatie die kreunt onder de onmacht - met de Nobelprijs omhangen. Ook al zijn hun rapporten altijd nog van de meest voorzichtige, het angstbeeld dat zij afleveren is er niet minder om. Zonet heeft de ondervoorzitter van het IPCC, Jean-Pascal Van Ypersele, u nogmaals met angstwekkende grafieken uitgelegd precies hoe extreem gevaarlijk de situatie is en waarom dat zo is. Net zoals het hoofd van het IPCC, Nobelprijslaureaat Rachendra Pachauri dat twee maand geleden ook al kwam doen in ons land. Helaas in de nog pijnlijker afwezigheid van ook nog maar één nationaal bewindslied. Maar er waren dan ook minder camera's dan bij Al Gore...

Beangstigend was het, om deze man te horen verzuchten hoe tot hiertoe de jaarlijkse alarmsignalen van het IPCC door de internationale politiek telkens straal genegeerd waren. Vergeef mij dus als ik nog heel even stil sta bij uw aller afwezigheid toen. Ik geef even een dwaze vergelijking. Stel dat de vertegenwoordiger van de overkoepelende organisatie van de NASA, ESA en elke andere ruimtevaartorganisatie naar hier zou komen, met de niet mis te verstane boodschap dat de marsmannekes onze planeet traag maar gestaag aan het opwarmen zijn. Hij beklemtoont dat we nog 4 tot 10 jaar hebben voor een groot internationaal actieplan dat ons vooralsnog kan redden. Zou er dan ook niemand komen luisteren?

Krachtdadig bestuur
Doch het vervelende is: we moeten vandaag een veel kwalijker vijand aanpakken: onszelf. En nog duizend keer gecompliceerder: ook onze heilige economie, het glinsterende altaar waar desnoods ook het voortbestaan van de planeet mag op geofferd worden. Ook al is ons prachtige mercantiele systeem dan onlangs wat op losse schroeven komen te staan. Met een bankcrisis echter geen seconde te verliezen! Op amper een paar witte nachten werden zoveel miljarden vrijgemaakt, dat niemand de tel nog kon bijhouden. Krachtdadig bestuur! Redden die bankiers.

En ik begrijp het ook wel. Het in elkaar klappen van ons banksysteem had ons nog veel meer gekost. Maar mag ik - in al mijn politieke dwazigheid - vragen waarom diezelfde redenering bij de klimaatcrisis niet opgaat? Of moeten we nog even navragen wat Katrina heeft gekost in New Orleans? Hoe komt het dat plotseling miljarden uit de lucht komen vallen voor deze financiële crisis, en dat we er in 10 jaar nog niet in geslaagd waren één off-shore windmolen te laten draaien, terwijl een land als Denemarken ondertussen één vierde van zijn energie hieruit betrekt. Oh ja! Omdat windmolens een lelijk zicht waren aan onze prachtige Belgische kust. Het zou allemaal verdomd grappig zijn, als ik niet zo zou moeten huilen. Om het gebrek aan toekomst voor mijn kinderen. Om steenkoolcentrales die men wil openen in de haven van Antwerpen. Om de ring van Brussel die 16 baanvakken moet krijgen, om het verkeersinfarct nog te vergroten. Zo kan ik helaas nog wel een uur of twee doorgaan in het Belgische boek der windmakers, waarmee wij onderhand door het gezaghebbende Zwitsers Federaal Instituut voor Technologie in Zurich als hardleerse Kyoto-klungelaars achteraan in de klas ondergebracht worden bij China, Australië of het Amerika van George Bush.

Ik weet dat u allemaal 'deep down' wel vol goede wil bent. Dat u natuurlijk wèl al iets heeft ondernomen. Omdat u ook allemaal zonen en dochters heeft. Omdat u weet dat er wèl alternatieven zijn, die de economie niet in de weg staan, wel integendeel. Maar er is even geen tijd voor politieke traagheid. Dus als zo vele burgers het u in deze film vragen: Act Now! Dan alstublieft. Laat uw kleine partijpolitieke twisten, laat het communautair gekibbel, laat uw dwaze vetes, uw provinciale stammenoorlogen... Verenig ons nu in een strijd die we nog kunnen winnen, vooraleer we herenigd zullen zijn in de rampspoed.

En voor wie liever wil blijven geloven in de grote samenzwering van alle milieubewegingen die rijkelijk gesponsord worden door... ja door wie? De marsmannekes dus waarschijnlijk... Weet dat ik samen met u ongelooflijk hard hoop dat ik mij hier mateloos sta aan te stellen, en dat we spoken zien waar er geen zijn. Maar wat vindt u van dat lekker ouderwetse voorzorgsprincipe? Laat er ons voor de gekkigheid even van uitgaan dat al die klimaatwetenschappers toch niet aan een vorm van collectieve geestesverdwazing lijden. Dat het werkelijk nu is, of nooit meer. Als er dan later - hoera! - toch geen Co2tje aan de lucht blijkt te zijn. Hé! Dan is ons zwaarste probleem dat we godbetert opgescheept zitten met lekker geïsoleerde huizen, geolied openbaar vervoer, en met een duurzame economie, waar superperformante zonnecellen en honderden innovatieve milieuvriendelijke technologieën... Wat een prachtige vergissing hadden we dan toch samen gemaakt, dierbare dames en heren verkozenen des volks. Laat uw kleine partijpolitieke twisten, laat het communautair gekibbel, laat uw dwaze vetes, uw provinciale stammenoorlogen... Verenig ons nu in een strijd die we nog kunnen winnen, vooraleer we herenigd zullen zijn in de rampspoed. Act now!

23:58 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek, mensen, de wereld |  Facebook |

The Big Ask

Vandaag was ik op de avant-première van de klimaatclip van Friends of the Earth en Nick Balthasar. De clip die vorige zomer werd opgenomen in Oostende, zegt nog maar eens duidelijk dat het 1 voor 12 is op het vlak van klimaatopwarming, en roept de politici op om nu eens eindelijk werk te maken van een Klimaatwet.

Dat dat geen overbodige luxe is, werd ook nog eens bevestigd door Jean-Pascal Van Ypersele, de ondervoorzitter van het Intergovernmental Panel on Climat Change. U weet wel, die "zeveraars" die vorig jaar de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen hebben. Van Ypersele toonde nog maar eens aan dat de klimaatopwarming de laatste jaren echt verschrikkelijk snel gaat, en stelde dat we nog 4 à 10 jaar hebben om te voorkomen dat we het "point of no return" bereiken. Zelfs als we nadien nog maatregelen zouden nemen, zouden die geen effect meer hebben en zou de opwarming van de aarde niet meer kunnen gestopt worden. Slik. Dat is dus nog tot maximum 2018. Dan ben ik 46, en mijn kinderen 17 en 15.

Er moet dus echt NU gehandeld worden. Door iedereen.

Friends of the Earth vraagt om de clip zo ruim mogelijk te verspreiden. Op je blog, je website, via mail of op Facebook. Bij deze dus.

U doet toch ook mee?

23:21 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek, de wereld |  Facebook |

08-11-08

Vraag

Kleine Broer: ‘Waar is papa?’

Ik: ‘Hij is voor 11.11.11. kaartjes gaan verkopen.’

‘Voor 11.11.11.?’, vraagt hij niet-begrijpend.

‘Ja, voor de arme kindjes in Afrika’, is mijn op kleuterniveau afgestemde uitleg.

‘En Sinterklaas?’

‘Wat is er van Sinterklaas?’

‘Waarom gaat die nooit naar de arme kindjes in Afrika?’

Ehm…Tja…

‘Vraag het hem volgende keer zelf eens?’, stel ik halfhartig voor.

 

Benieuwd naar het antwoord van de goedheilig man.

17:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, de wereld |  Facebook |

24-09-08

Op

We leven boven onze stand. "We", niet wij hier ten huize Virginia, maar "we", de mensen in het algemeen. Gisteren, 22 september, hebben we onze voorraad natuurlijke hulpbronnen volledig opgebruikt. Vandaag 23 september, 'Earth Overshoot Day' beginnen we aan onze reserves. Reserves die niet meer aangevuld werden sinds halfweg de jaren 80.

Om een vergelijking te maken: het is alsof je rond de 22ste van de maand je volledige maandinkomen al opgesoupeerd zou hebben, en dan aan je spaargeld moet beginnen om het einde van de maand te halen. Even valt dat wel vol te houden, tenminste als je een appeltje voor de dorst achter de hand hebt, maar toch niet te lang. Je hebt dan twee opties: je zorgt voor meer inkomen, door ander en beterbetaald werk te zoeken, of je zet de tering naar de nering en snoeit wat in je uitgaven.

Wat betreft Overshoot Day is die eerste optie er alvast niet. We hebben maar 1 aarde, er is geen 'ander en beter' en we kunnen er geen bijmaken. Enige oplossing dus: besparen. Een beetje 'zuiniger' leven. Geen populaire boodschap, maar de enige realistische.

Earth Overshoot Day valt overigens elk jaar vroeger en vroeger: in 1985 op 31 december (toen leefden we gewoon alles op, maar maakten nog geen schulden), in 1995 op 21 november, vorig jaar op 6 oktober en nu dus al op 24 september. Als we zo voortdoen, hebben we in 2050 twee aardes nodig.

Maar hé, als Brussel-Halle-Vilvoorde maar gesplitst geraakt!

08:55 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: politiek, de wereld |  Facebook |

21-08-08

Homo ludens

Ook zware onderwerpen mogen wel eens op een luchtige manier aangepakt worden.

Daarom hebben we nu een tof spelleke: http://www.groen.be/spel/game.htm?langage=dutch

Check it out!

23:34 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politiek, leuke dingen, de wereld |  Facebook |

30-05-08

Misbruik

"Moslimprotest tegen misbruik Koran", las ik deze week op een of andere nieuwssite.

'Goed zo!', dacht ik, 'Heel goed dat moslims zelf ook beginnen te protesteren tegen allerlei mensonvriendelijke praktijken en achterhaalde visies die zogezegd door de Koran opgelegd worden. Homohaat, vrouwenonderdrukking, achterlijke praktijken zogezegd in naam van het geloof, héél goed dat moslims daar zelf tegenin gaan.'

En toen las ik het artikel onder de kop. Het ging over moslims die protesteerden tegen het feit dat een koran (een fysiek boek dus) door een Amerikaans soldaat als schietschijf gebruikt werd.

Tja.

Hoe misleidend een titel kan zijn...

21:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: de wereld, media |  Facebook |

23-05-08

Gezinsuitbreiding

Nee, ik ben niet zwanger (god beware me), maar sinds vandaag hebben we een Plan-kindje. Een meisje van 5 jaar, uit Mali. We dachten er al lang over om een Plan-kindje te 'adopteren', en dankzij de campagne 'Omdat ik een meisje ben...' is het er dan toch effectief van gekomen.

Hier in het westen hebben we het als meisje of vrouw al bij al wel vrij goed, maar wereldwijd is dat helaas een ander paar mouwen. Meisjes krijgen er minder rechten, minder onderwijs, minder kansen,... dan jongens, enkel en alleen omdat ze een meisje zijn. Plan International probeert via haar campagne een bijdrage te leveren om deze onrechtvaardige toestanden te helpen keren.

En nu hebben we er dus een Afrikaans 'zusje' bij. De jongens reageerden alvast dolenthousiast: Kleine Broer begon onmiddellijk een monstertekening voor haar te maken, Grote Broer begon te zoeken tussen het speelgoed wat hij haar als cadeautje kon opsturen. Diertjes of autootjes, waar zou ze het meest blij mee zijn?

Toch tof dat onze kinderen op die manier concreet kennis kunnen maken met andere culturen, kunnen leren dat het er in de wereld niet altijd even eerlijk aan toegaat, én wat wij er op kleine schaal kunnen helpen aan doen. Ook dat is opvoeding.

22:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, de wereld |  Facebook |