25-12-08

Kerstkind

Gelovig zijn we al lang niet meer in onze familie, dus kerstavond is 'gewoon' lekker samen eten, een paar heel bescheiden cadeautjes en gezellig samenzijn.

De kinderen waren dit jaar héél braaf en rustig naar hun (en dus ook onze) normen, er werd niet gezeurd om de pakjes te mogen opendoen, het eten was lekker en de sfeer gezellig. Maar de klap op de vuurpijl kwam dit jaar van mijn broer en zijn vriendin. We kregen allen een kerstkaartje met een stukje van een droedel erop. Ik ontcijferde alleen het laatste woord: een tekening van een bij, maar mijn euro viel direct! "Echt waar?!", juichte ik, de rest van de familie bekeek me nogal verbaasd, maar ook daar drong het vrij snel door: er komt familieuitbreiding dit jaar!!

Een mooier kerstcadeau konden we ons niet wensen. Totaal onverwacht, maar zó geweldig! Een klein neefje of nichtje, fantastisch!

En het mooiste van al: als tante in spe zal ik wel kunnen genieten van de lusten, maar niet van de lasten! 

23:19 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: genieten, familie, het leven |  Facebook |

22-11-08

Antwerpen

Enkele maanden geleden wonnen wij een overnachting met ontbijt in het Antwerpse Hilton, en zo trokken Sweety Darling en ik gisteren met ons tweetjes naar de koekenstad. Altijd heerlijk om nog eens vrij en ongebonden te kunnen zijn, zonder die twee nakomelingen die schitterend en geweldig, maar ook veeleisend en vermoeiend zijn.

We deden er een literaire wandeling uit het boekje van de fantastische Tom Naegels, en bezochten en spijsden de Groene Waterman, waarna we ons met de nieuwe aanwinsten in een gezellig bruin café onder het genot van een bolleke zetten te lezen. En daarna nog een lekker etentje uiteraard. Na onze 'night in Hilton' en een copieus ontbijt, zetten we onze wandeling verder waar we ze gisteren door de hagelbuien hadden afgebroken. Antwerpen is een enorm toffe stad, waar de multiculturele samenleving en de problemen die die ook met zich meebrengt, waarschijnlijk actueler zijn dan elders. En dat wordt ook in het straatbeeld geïllustreerd, soms op grappige wijze,

Nederlandstaling,

soms op schandalige

racisme

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het zal jouw kind maar zijn op die affiche.

Maar het was een heel tof weekend. We hebben nog het museum Maeyer - Van den Bergh bezocht, met het originele schilderij van De Dulle Griet. En we zijn naar Loft gaan kijken.

Loft

 

Goede film, echt waar!

23:16 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genieten, uitstapjes, cultuur en zo |  Facebook |

14-11-08

V-Factor

Naar jaarlijkse gewoonte vond vanavond het vrij podium op school plaats. "Vrij podium" is tegenwoordig een oubollige term, en dus hadden ze er "V-factor" van gemaakt. Naar X-factor, snaptgem?

Ik was van plan om het oudercomité bij te springen en achter de bar te staan, maar bij aankomst bleek dat er meer dan volk genoeg was en dat ik mocht beschikken. Aan een tafel met twee voormalige studiegenoten en een goede buurvrouw van me was nog plaats, dus zette ik me bij en mocht meegenieten van de door hen bestelde flessen wijn. Grote Broer kon niet snel genoeg bij zijn vriendjes vlak voor het podium zijn, dus werd het een gezellig avondje onder volwassenen.

Zo'n vrij podium is meestal aandoenlijk onhandig, en zo ook deze avond. Playback-nummertjes, dansjes, een enkele dappere met een helemaal zelf gezongen lied (vals, maar alla), het waren wel niet mijn kinderen die daar op het podium stonden maar het deed me toch wat. Er waren ook echt toffe dingen bij: een natuurtalent van een buikdanseres, een paar Flamenco-danseressen, en, top of the bill: 4 jongens en 4 meisjes die 'Summer nights' uit Grease vertolkten. Aaah, jeugdsentiment! De hele tafel wiegde en zong mee, het was ook echt schattig om die acht prepubers zo samen een lovestory te zien vertolken. Zij wonnen dan ook terecht de publieksprijs.

Na nog een bis-nummer - Tell me more, tell me more - ging ik met mijn grote, vermoeide schat naar huis. Volgend jaar wil hij ook meedoen.

23:24 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, genieten |  Facebook |

05-10-08

Just a perfect day

Een van de betere zondagen vandaag. Zelfs met het *****e-weer.

De kinderen waren bij oma gaan logeren, zodat Sweety Darling en ik konden uitslapen. Daarna trokken we naar het café van het SMAK om er een ontbijt met bubbels te degusteren - we hadden nog een Bongo-bon liggen die dringend op moest. En we zijn er werkelijk verwend met een eersteklas ontbijt: Verschillende soorten brood, gekookte en Ganda-ham, gerookte zalm, verschillende kazen, tonijnsla, croissant en chocoladebroodje, koffie of thee, versgeperst fruitsap, een zachtgekookt eitje met soldaatjes, bio-yoghurt met verse frambozen en natuurlijk een glaasje bubbels. Zàlig om zo je zondag te beginnen. I love Bongobonnen!

Nadat ons lichaam aldus overvloedig gevoed was, was het tijd voor de geest. Nee, we zijn niet naar de H. Mis geweest, maar gewoon de straat overgestoken naar het Museum voor Schone Kunsten, waar momenteel een tentoonstelling loopt over Piranesi en zijn etsen. Tot voor kort had ik nog nooit van Piranesi gehoord, maar deze Romeinse kunstenaar komt ruim aan bod in 'De ontdekking van de hemel', en hij heeft vooral heel veel etsen van gebouwen en ruïnes uit Rome gemaakt; dit mochten we dus niet missen. Echt tof vind ik het, als door het toeval zo allerlei dingen samenkomen. En dus de fameuze tekeningen uit 'De ontdekking...' nu ook in het echt kunnen aanschouwen.

Daarna trokken we omawaarts, voor de hereniging met het nageslacht en om aan de zondagse koffietafel van zelfgemaakte appeltaart te smullen. Beetje krachten opdoen voor het vervolg van het zondags programma, namelijk een estafetteloop langs de Coupure. Daarmee wil Groen! aandacht vragen voor het gebrek aan recreatieve sportinfrastructuur in Gent. Niet dat ik daar veel last van heb, want au fond ben ik principieel tegen sport, maar we zijn solidair nietwaar. Het regende dat het goot en mijn stukje estafette was geen groot succes wegens schrijnend gebrek aan conditie, maar ach, de sfeer was goed en er was warme chocomelk.

Het was dus een gevulde zondag, met alles wat voor mij belangrijk is erop en eraan: mijn man, lekker eten, cultuur, politiek, mijn kinderen, de familie... De kinders liggen nu in hun bedje en Sweety Darling is de haard aan het aansteken voor nog een gezellige en romantische avond. Want geef toe: 'strijken' zou nu toch echt niet in dit rijtje passen.

20:53 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: politiek, genieten, cultuur en zo |  Facebook |

14-09-08

Terug

Ok, het verslag van onze treinreis naar Rome dus.

De heenreis verliep vrij vlot, behalve dat ik met mijn reistas efkes vastzat tussen de automatische deuren van de Parijse metro, maar kom. Toen we onze nachttrein naar Rome zagen, schrokken we wel even. Het was duidelijk een model van enkele decennia geleden, en we moesten een piepkleine coupé delen met 4 volslagen onbekenden. Gelukkig hadden wij de ligplaatsen bovenaan, maar echt comfortabel was het toch niet te noemen. Godzijdank was er airco en snurkten onze medepassagiers niet. Al bij al hebben we toch zo'n 5 uur kunnen slapen, en de rest van de reis in de restauratiewagon doorgebracht. Toen ving ik ook een glimp op van de eersteklasse, en ik moet zeggen dat dat er stukken beter uitzag. Een privécoupé voor twee personen, met bredere bedden en een soortement kast/dressoir erbij. We besloten om te proberen onze ticketten voor de terugreis om te ruilen.

De Italiaanse spoorbediende van dienst toonde echter weinig enthousiasme, zei ten slotte zuchtend dat dat niet kon en dat een nieuw ticket eerste klas ons 350 euro zou kosten. Per persoon. Enkele reis. Dat was ons uiteraard te veel en dus besloten we het maar zo te laten.

Bij ons vertrek uit Rome bleken we ons alleen in onze coupé te bevinden. We kregen al goede hoop op een rustige en redelijk comfortabele nacht, maar helaas pindakaas, in Firenze kregen we alsnog het gezelschap van vier medereizigers. Daar ging onze hoop om toe te treden tot het spoorwegequivalent van de Mile High Club. Wij weer naar de restauratie dus, en pas later op de avond in ons bed. Deze keer ging het slapen nog slechter. Niet alleen stopte de trein talloze keren, waardoor het in slaap wiegende ritme telkens verbroken werd, en hielden we aan de Zwitserse grens meer dan een uur halt omdat er blijkbaar een aantal mensen niet over de juiste papieren beschikten (ware het geld geweest, ze zouden zo moeilijk niet gedaan hebben), maar bovendien hadden we erge last van, jawel, een Snurker. Uiteindelijk heb ik denk ik een drietal uurtjes geslapen, mijn wederhelft heeft helemaal geen oog dichtgedaan.

Dankzij de Zwitsers ging de restauratie ook maar om 8 uur open, en kwamen we bovendien met anderhalf uur vertraging in Parijs toe. Net op het moment dat onze Thalys naar Brussel vertrok. Op een ander station. Gelukkig bleek het omruilen van ons ticket geen probleem, en zo zaten we rond de middag dan toch eindelijk op de trein richting België.

Het was een belevenis, dat in elk geval, maar alles welbeschouwd zou ik het nu niet direct meer aanraden om met de trein naar Rome te reizen (tenzij misschien in eerste klas). Het zijn alleen zotten zoals wij die zoiets in hun hoofd halen natuurlijk.

bed

Het zou nochtans toch moeten kunnen: als ze zo'n trein nu wat comfortabeler en vooral goedkoper zouden maken, dan zouden mensen misschien toch sneller geneigd zijn om het vliegtuig links te laten liggen. Het houdt in feite toch echt geen steek dat vliegen, dat zoveel milieubelastender is, ook nog eens stukken goedkoper is dan de trein, waarmee je bovendien nog veel langer onderweg bent. Hallo daar Europa, waar wachten jullie nog op?

Rome was overigens schitterend en heet, en is duidelijk niet op één dag gebouwd.

Spaanse trappen

21:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: vakantie, politiek, genieten, ergernissen |  Facebook |

24-08-08

Weekend te Nieuwpoort, met intermezzo

Naar jaarlijkse gewoonte was ook dit jaar het Groen!-weekend een soort afsluiter van de grote vakantie voor uw Virginia en co. De weersvoorspellingen waren goed, het programma interessant en de kinderen alweer wat ouder, dus we hadden er goede hoop op. Vrijdagavond begon goed: ook al bijna naar jaarlijkse gewoonte won ons team de grote Europa-quiz. En wàt hebben we gewonnen? Een rondleiding in de Senaat. Juij.

Midden in de nacht kreeg Kleine Broer opeens heel erge last van ademnood en blafhoest. Het kind had het echt verschrikkelijk benauwd en raakte in paniek. De plaatselijke dokter van wacht gebeld, die ons na onderzoek aanraadde om naar huis te gaan omdat de lucht en omgeving in ons appartement veel te droog waren. En zo reden we om 1 uur 's nachts terug naar Gent. Daar aangekomen begon de blafhoest en ademnood opnieuw, zodat we uiteindelijk nog naar spoed trokken. Valse kroep, zo luidde de diagnose. Een aerosol, pilletje, véél hysterische huilbuien van onze oververmoeide kleuter en drie uur later konden we eindelijk in ons bed kruipen.

De nacht verliep verder gelukkig rustig, en de volgende dag was onze jongste alweer zijn vrolijke en babbelzieke zelf. Nadat we uiteindelijk een apotheek van wacht met een beschikbaar aerosolapparaat vonden, zijn we dan maar terug naar zee gereden. Grote Broer en oma waren daar immers nog, en bovendien moest ik er vandaag nog een beetje werken.

Uiteindelijk hebben we er nog een leuke anderhalve dag gehad, gisterennacht verliep rimpelloos en men was tevreden van mijn bijdrage vandaag (waarvoor ik toch wat zenuwen had). Maar hopelijk volgend jaar eens een écht ontspannen weekend.

22:28 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vakantie, kinderen, genieten, werk, ergernissen, afzien |  Facebook |

08-08-08

Allemaal beestjes

Nee, niet opgeslokt door de strijkberg (die zichzelf intussen al vernieuwd heeft), maar een weekje andere horizonten opgezocht. Die van de Beekse Bergen meer bepaald. Nu vraagt u zich waarschijnlijk af: wat kunt ge in godsnaam een hele week in de Beekse Bergen gaan doen? Het antwoord is: vijf keer de dierentuin bezoeken (no kidding), 4 keer naar Speelland, 1 keer naar Dierenrijk Europa op een half uur rijden, en ook eens naar de Efteling. Ah ja, en naar het Oertijdmuseum. De absoluut ideale vakantie voor mijn animalfiele kroost en, goede ouders zijnde, als de kinders content zijn, wij ook nietwaar.

Terug thuis hebben ze al de dvd van de Beekse bergen bekeken, de Beekse bergen nagebouwd met hun plastic diertjes, en het computerspelletje 'Build your own zoo' gespeeld. Last van een overdosis hebben zij dus blijkbaar nog altijd niet.

Het verblijf in de Jaguar-jungalow viel overigens ook goed mee.

21:43 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vakantie, kinderen, genieten, dieren |  Facebook |