27-12-08

Stambos

Nonkel P. had onlangs de stamboom van onze familie gemaakt. Tot groot enthousiasme van de kinderen was daaruit gebleken dat we familie zijn van Urbanus, jochei! (En van Willy Sommers, driewerf jochei.)

Dit wapenfeit maakte blijkbaar zoveel indruk op Grote Broer, dat hij besloot om zelf ook een stamboom te maken van de andere kant van de familie.

"Mama, er zijn te weinig takken aan 1 boom, dus ik ga er een stambos van maken!"

stambos

21:29 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, familie, leuke dingen |  Facebook |

07-12-08

Sinterklaasperikelen

De jongens liepen al weken opgefokt in blijde verwachting van de goedheilig man, maar naast deze jaarlijks terugkerende stress, kwamen er dit jaar nog een paar extra moeilijkheden bij.

Het begon al woensdag. Grote Broer, die even naar zijn kamer gestuurd was wegens hysterische bui omwille van het 'slechte' eten, was stiekem de zolder opgekropen. De zolder, die verboden terrein is voor de kinderen en daarom de tijdelijke verstopplaats voor het sinterklaascadeau voor Kleine Broer, dat nogal omvangrijk was. Ik betrapte hem in delicto flagrante, net toen hij het luik terug dicht wou doen. Het cadeau stond een beetje achteraf, achter een paar dozen, en hij zei niks, dus ging ik ervan uit dat hij niets gezien had.

Fout, zo bleek later. Meerbepaald vrijdag tijdens het sinterklaasfeest op school, toen de directrice mij vertelde dat Grote Broer even bij haar in het bureau was moeten komen. Donderdagochtend was hij immers de klas binnengekomen met de weinig subtiele uitroep: 'Sinterklaas bestaat niet! Het zijn je mama en papa die de cadeaus kopen! Ik heb ze zien staan op de zolder!' Juf en directrice probeerden te redden wat er te redden viel 'Ja, de pieten zetten dat daar al een paar dagen op voorhand, want dat zou toch veel te veel werk zijn om àlles op 1 nacht te brengen?', maar het kwaad was geschied: onze zoon is van zijn geloof afgevallen. Hij gaat er heel laconiek mee om, maar heeft het soms moeilijk om niets te verklappen aan zijn kleine broer.

Vrijdagnamiddag begon ik de cadeaus, die behalve op zolder her en der boven in kleerkasten verstopt zaten, te verzamelen. Het boek 'Fantasia II' van Geronimo Stilton, was echter nergens te vinden. Werkelijk àlles afgezocht, maar blijkbaar had ik het echt wel héél goed verstopt. Ik biechtte het probleem op aan Grote Broer, die ijverig begon mee te zoeken. En neen, hij had het echt nog niet gevonden en zich al toegeëigend. Zoveel respect voor de Sint heeft hij blijkbaar nog wel. Na uren zoeken in alle mogelijke kasten, was het boek nog steeds niet boven water gekomen. We besloten dan maar om de volgende dag een nieuw te gaan kopen. Dat het dan 's morgens niet bij de schoen zou liggen, vond Grote Broer geen probleem, hij wist nu toch dat zijn ouders de gulle schenkers zijn. En zo blijkt nog maar eens: Elk nadeel heb z'n voordeel.

21:46 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |

14-11-08

V-Factor

Naar jaarlijkse gewoonte vond vanavond het vrij podium op school plaats. "Vrij podium" is tegenwoordig een oubollige term, en dus hadden ze er "V-factor" van gemaakt. Naar X-factor, snaptgem?

Ik was van plan om het oudercomité bij te springen en achter de bar te staan, maar bij aankomst bleek dat er meer dan volk genoeg was en dat ik mocht beschikken. Aan een tafel met twee voormalige studiegenoten en een goede buurvrouw van me was nog plaats, dus zette ik me bij en mocht meegenieten van de door hen bestelde flessen wijn. Grote Broer kon niet snel genoeg bij zijn vriendjes vlak voor het podium zijn, dus werd het een gezellig avondje onder volwassenen.

Zo'n vrij podium is meestal aandoenlijk onhandig, en zo ook deze avond. Playback-nummertjes, dansjes, een enkele dappere met een helemaal zelf gezongen lied (vals, maar alla), het waren wel niet mijn kinderen die daar op het podium stonden maar het deed me toch wat. Er waren ook echt toffe dingen bij: een natuurtalent van een buikdanseres, een paar Flamenco-danseressen, en, top of the bill: 4 jongens en 4 meisjes die 'Summer nights' uit Grease vertolkten. Aaah, jeugdsentiment! De hele tafel wiegde en zong mee, het was ook echt schattig om die acht prepubers zo samen een lovestory te zien vertolken. Zij wonnen dan ook terecht de publieksprijs.

Na nog een bis-nummer - Tell me more, tell me more - ging ik met mijn grote, vermoeide schat naar huis. Volgend jaar wil hij ook meedoen.

23:24 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, genieten |  Facebook |

08-11-08

Vraag

Kleine Broer: ‘Waar is papa?’

Ik: ‘Hij is voor 11.11.11. kaartjes gaan verkopen.’

‘Voor 11.11.11.?’, vraagt hij niet-begrijpend.

‘Ja, voor de arme kindjes in Afrika’, is mijn op kleuterniveau afgestemde uitleg.

‘En Sinterklaas?’

‘Wat is er van Sinterklaas?’

‘Waarom gaat die nooit naar de arme kindjes in Afrika?’

Ehm…Tja…

‘Vraag het hem volgende keer zelf eens?’, stel ik halfhartig voor.

 

Benieuwd naar het antwoord van de goedheilig man.

17:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, de wereld |  Facebook |

22-10-08

Goed begrepen

Grote Broer is een weekje op zeeklas, dus besloot ik om deze woensdagnamiddag iets leuks te doen met Kleine Broer alleen. De juf had vandaag in de klas verteld dat ze 's namiddags naar het Dinomuseum zou gaan (met haar zoontje en een vriendje, die ook allebei in Kleine Broers klas zitten), dus toen ik vroeg wat hij deze namiddag eens zou willen doen, moest hij niet lang nadenken.

Wij naar Brussel dus, heel gezellig, moeder en zoon. Kleine Broer vond er zijn vriendjes direct in de dinogalerij, en met hun drietjes hebben ze daar wat afgelopen. En wij er achteraan. Ons bezoek zal alleszins niet onopgemerkt gebleven zijn. Zoals gewoonlijk eigenlijk.

Voor het naar huis gaan wou hij nog even in de museumshop rondkijken. 'Kijken mag, maar we gaan niets kopen hoor', waarschuwde ik hem. Wat hem niet belette om zijn wensen voor zijn verjaardag (eind juni) en Lentefeest (zomer 2010) kenbaar te maken. Hij koos voor dinokoppen op een stok, waarvan je de bekken middels een soort handvat kon doen bewegen. 'Goed begrepen, mama?'

Op de trein naar huis viel hij op mijn schoot in slaap. Zalig. Thuis staken we hem dan ook zo snel mogelijk in zijn bedje, waar hij nog even het bezoek aan het dinomuseum overliep. En mij nog eens herinnerde aan zijn verlanglijstje. 'Ik wil die dinokoppen voor mijn verjaardag en lentefeest, goed begrepen hé mama?' Maar dan op zo'n schattige doch besliste toon, dat ik niet anders dan ja kon zeggen.

23:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, uitstapjes |  Facebook |

09-10-08

Foei voor mezelf

Bij het naar huis stappen leest Grote Broer het naambordje van een kinesist: "'R. Van der Straeten'. Wat betekent die 'R', mama?"

Ik: 'Dat is de afkorting van de voornaam. Dat kan een Rik zijn, of een Raf. Of een Roger, een Raymond of een Raoul.'

Grote Broer: 'Of een Rita, mama, kan dat ook?'

18:21 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen, vrouwen |  Facebook |

29-08-08

Flinke zoon

De laatste echt vakantiedag hadden we geen opvang voorzien: Grote Broer ging een dagje naar oma, en Kleine Broer had 's namiddags een verjaardagsfeestje. Ik besloot geen verlof te nemen maar een poging te doen om thuis te werken. En het experiment is wonderwel geslaagd.

Kleine Broer gedroeg zich werkelijk voorbeeldig, heeft de hele voormiddag braaf zitten puzzelen en met zijn diertjes gespeeld, zonder mij ook maar één moment lastig te vallen. En aangezien Grote Broer niet thuis was, waren er ook geen ruzies waarbij ik tussenbeide moest komen. Ik heb heel veel kunnen doen en heb twee uur reistijd gewonnen, een experiment dat voor herhaling vatbaar is dus.

22:00 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, werk |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende