16-01-07

Mens sana in corpore sano

Ik heb niets met sport. Nooit gehad trouwens. Ik ben er dan ook helemaal niet goed in. Maar sport is gezond. Sinds een kleine 10 jaar, met enkele tussenpauzes wegens zwangerschappen en daaropvolgende bevallingen, trek ik dus één keer per week naar de aerobic-BBB-les. Nooit met volle goesting, vaak zelfs met frisse tegenzin. Puur op discipline. Al zal ik wat dat betreft wel nooit het niveau van vriendin A. halen, die niet alleen elke week heel wat kilometers affietst, maar daarnaast ook nog drie keer (3!) per week gaat sporten.

De les wordt gegeven door een man van toch al iets rijpere leeftijd. Avond na avond probeert hij met niet-aflatend enthousiasme, onnozele grapjes en ook wat venijnige opmerkingen zijn publiek, vooral kantoorslaven zoals ik, te motiveren en op te peppen. Soms moet ik door zijn gezever mijn oefening afbreken; lachen en geconcentreerd sporten tegelijk gaat mij niet goed af. Andere keren word ik een beetje kwaad omdat hij mij voor de hele zaal voor schut zet (iedereen komt wel eens aan de beurt, voor alle duidelijkheid). Maar het moet gezegd: hij geeft niet op en moét en zal het beste uit ons halen. Wat in mijn geval zéér relatief is, maar soit.

"Komaan dames, 1-2-3, side to side, 1-2-3, spring! Trek uw buik in, hou een knik in je ellebogen, plooi de benen. En ademen, ademen! Komaan, reik naar boven, en nu een grapevine, armen voor u uit, een jumping jack nu! Vergeet uw buik niet in te trekken, en geen holle rug! ..." Onvermoeibaar geeft hij zijn instructies, vaak met nog een hele (pseudo)medische uitleg erbij.

In die 10 afgelopen jaren heb ik dan ook heel wat termen en lichaamsdelen leren kennen waarvan ik het bestaan nooit vermoed had: de vierkoppige dijspier, triceps, biceps, hamstrings,schuine buikspieren, ..., niet dat ik er de exacte ligging allemaal van ken, maar ik weet nu toch al dat ze bestaan.

Ik maak me niet de illusie dat ik ooit een afgetrainde, supersportieve atlete met strakke buikspieren zal worden. Maar alle beetjes helpen, en wie weet hoe erg  het met mij gesteld zou zijn zonder deze wekelijkse inspanningen.

Vanavond heb ik trouwens ontdekt dat er in de beide toppen van mijn aerobic-schoenen een gaatje zit. Ik die een paar sportschoenen effenaf verslijt, dat we dat nog mogen meemaken!

22:59 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sport, afzien |  Facebook |